ΕΙΜΑΣΤΕ
ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΔΕΝ
ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ
Της
Αλεξάνδρας
Ηλιοπούλου*
Κατ’
αρχήν, μπορεί
να μη
φοβόμαστε,
γιατί είμαστε
νέοι και
δυνατοί, αλλά
σεβόμαστε τις
αρχές που διδαχθήκαμε.
Πρώτα μέσα
στην
οικογένειά
μας, μετά στα
Σχολεία μας
και μετά στο
περιβάλλον της
Κοινωνίας που
ζούμε και
εργαζόμαστε.
Και με την
ευκαιρία ευχές
σε όλους τους
αναγνώστες,
που είναι και
φίλοι, ΚΑΛΕΣ
ΓΙΟΡΤΕΣ και
ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ το
2010.
Είμαστε
νέοι και δεν
φοβόμαστε,
όπως θα έπρεπε
να τρέμουμε,
από μια
εκτεταμένη και
συνεχή
κινδυνολογία,
που έχει γίνει
σχεδόν η
αναπνοή μας.
Γιατί από
παντού, κατευθύνονται
γύρω μας και
πάνω μας κάθε
είδους ρεύματα
που αποπνέουν
κινδύνους.
Κινδύνους για
το Μέλλον μας
προσωπικά, για
την Οικονομία
της Πατρίδας
μας ευρύτερα,
για την
Ασφάλεια της
ζωής μας
παντού, για τη
σταθερότητα
των συνόρων
μας ως Ελλάδας
μας. Μια ατελείωτη
σειρά
κινδύνων. Άρα
φόβων. Και βεβαίως
ο μεγαλύτερος
και γενικός
για ολόκληρο
τον πλανήτη
μας κίνδυνος
και φόβος, η από
όλους, σχεδόν,
αναμενόμενη
και
πολυθρυλούμενη,
κλιματική αλλαγή
με καταστρεπτικές
συνέπειες. Για την
παραγωγή επί
της Γης και την
ίδια την
επιβίωσή μας.
Απόδειξη ότι η
με τόση σπουδή
συγκέντρωση
των ηγητόρων
των περισσοτέρων
κρατών του
Κόσμου στην
Κοπεγχάγη της
Δανίας, για να
συζητήσουν και
να βρουν μια
λύση, στο πως θα αντιμετωπίσουν
αυτήν την εξ ’
ουρανού
επερχόμενη
παγκόσμια
απειλή. Σχεδόν
τα μάτια και τα
αυτιά,
ανθρώπων των ΜΜΕ,
Εφημερίδων και
Ιστοσελίδων,
ανεπτυγμένων,
μη
ανεπτυγμένων,
υπανάπτυκτων,
αναπτυσσομένων
και
οραματιζομένων
την ανάπτυξη
χωρών, με αγωνία
παρακολουθούσαν
τις
συνομιλίες,
τις
αντιδράσεις,
τις εξελίξεις
και
ευχόντουσαν
μια σωτήρια
δεσμευτική
συμφωνία όλων,
όσων έχουν τη
δυνατότητα να
προσφέρουν, σε
ο,τιδήποτε θα
μπορούσε να
αποτρέψει τον κίνδυνο
και το φόβο. Όπως
θα γνωρίζετε
το ποθούμενο
αποτέλεσμα δεν
επετεύχθη. Το
κείμενο της
Συμφωνίας,
μόνο δεσμευτική
συμφωνία δεν
είναι. Και η
σπουδή,
απεδείχθη «αδιάβαστη»
και η
συνάντηση αν
όχι
υποκριτική,
αλλά με
κριτική από
τον κάθε ηγέτη
για το τι
συμφέρει στη
χώρα του. Δεν
έχουμε ούτε τα
στοιχεία, ούτε
τη γνώση, ούτε
τη διάθεση να
ασκήσουμε
κριτική για το
τι αποφασίστηκε
και τι
σημαίνει αυτό
για το μέλλον
του πλανήτη
μας. Διότι
υπάρχουν
επιστήμονες
που κρούουν
τον κώδωνα του
κινδύνου, σε
σημείο που θα
λέγαμε δεν
είναι κώδων
αλλά «για
ποιους χτυπάει
η καμπάνα», υπάρχουν
άλλοι που λένε
δεν ξέρουμε
ακριβώς τι
μπορεί να
συμβεί, και
άλλοι που λένε,
«κομπίνα είναι
η δουλειά, μάσα
κρύβει πίσω».
Και όλοι τους
είναι επιστήμονες.
Θα μου πείτε
επιστήμονες
είναι και οι
γιατροί που
για το εμβόλιο
της γρίπης των
χοίρων, άλλοι
λένε, «να το
κάνετε να
σωθείτε», άλλοι
λένε «δεν
χρειάζεται,
μια συνήθης
χειμωνιάτικη
γρίπη είναι, αν
πεθάνετε και
με την συνήθη θα
είχατε
πεθάνει», άλλοι
λένε,
«καλοστημένη
δουλειά για
οικονόμα
είναι». Ποιος
μπορεί να
ξέρει ποιος έχει
δίκιο ή ποιος
λέει την
αλήθεια. Προσωπικά
την «άρπαξα»
αρχές
Αυγούστου,
έφτασε ο πυρετός
39,9 βαθμούς, πήγα
στο
νοσοκομείο,
συνάντησα άλλους
εκατό, ούτε μας
εξέτασαν, μας
είπαν σίγουρα αυτό
έχετε,
πηγαίνετε
σπίτι, θα
περάσει. Και
έχασα είκοσι
ημέρες από τη
δουλειά μου,
μην την
μεταδώσω και
σε «αθώους». Ρωτώ
σήμερα: Να το
κάνω το
εμβόλιο; Άλλοι,
«καλού-κακού να
το κάνεις αν
και είναι
περιττό. Εσύ
έχεις πάρει αντισώματα».
Άλλοι, «να μην το
κάνεις, δεν ξέρεις
τι έχει μέσα,
ούτε εγώ τα
έκανα», το λένε
ορθά κοφτά
χωρίς καμία
εξήγηση. Άλλοι,
«να το κάνεις
οπωσδήποτε,
δεν χάνεις
τίποτα». Ρωτώ, θα
καταστραφεί ο
πλανήτης αν
δεν
συμφωνήσουν οι
ηγέτες να
λάβουν τα μέτρα,
που όπως λένε
επιστήμονες
είναι αναγκαία
και άμεσα;
Εμείς
είμαστε νέοι.
Δημιουργικοί,
παράτολμοι,
επιθετικοί.
Ακολουθούμε
τις οδηγίες
των επιστημόνων,
προσέχουμε την
υγιεινή του
σώματός μας,
του τρόπου
διαβίωσής μας,
είμαστε
διατεθειμένοι
να προσφέρουμε
και να
συμβάλλουμε σε
ό,τι μπορούμε.
Αλλά δεν θα μας
κυριεύσει ο
φόβος, η
υστερία και ο
πανικός. Ούτε
θα βγούμε
στους δρόμους
να
καταστρέψουμε
ό,τι βρούμε
μπροστά μας
επειδή ο
Ομπάμα δεν
υπέγραψε μια
συμφωνία, που
δεν
υπέγραψαν
ούτε οι Ευρωπαίοι,
ούτε οι
Ασιάτες, ούτε οι
Αφρικανοί,
ούτε οι
Αυστραλοί. Αυτοί
δηλαδή που μας
σπέρνουν
θύελλες φόβου.
Δεν θα χάσουμε
ούτε τη
δουλειά μας,
ούτε τον ύπνο
μας, ούτε τη
διασκέδασή
μας, ούτε τη
ζωτικότητά μας,
ούτε τη
δημιουργικότητά
μας, επειδή μας
λένε ότι θα
έχουμε ή
ενδέχεται να
έχουμε
κλιματική αλλαγή
μετά πενήντα ή
παραπάνω
χρόνια. Εμείς
θα κάνουμε ό,τι
νομίζουμε να
συμβάλλουμε να
μη συμβεί αυτό,
μέχρι οι
ηγήτορες και
ο επιστήμονες
να μας δώσουν ακριβείς
και
συγκεκριμένες
οδηγίες. Οι
νέοι
άνθρωποι δεν
είμαστε ο
κατάλληλος
στόχος για να
μας εκτοξεύουν
το φόβο. Γιατί είμαστε
οχυρωμένοι
πίσω από ισχυρά
αναχώματα. Που
είναι οι
οικογενειακές,
σχολικές και
κοινωνικές μας
καταβολές,
αρχές και
ασπίδες. Και
σκοπεύουμε
πολύ
μακρύτερα.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ
ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ
Η
Αλεξάνδρα
Ηλιοπούλου
είναι
τεταρτοετής
στη Σχολή «Διεθνείς
και Ευρωπαϊκές
Σπουδές» του
Παντείου Πανεπιστημίου
στην Αθήνα και
γράφει σχόλια
για ΜΜΕ στην
Ελλάδα και το
Εξωτερικό.