ΧΡΗΣΤΟΣ Η. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΣΤΟΝ ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ – ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

Master οf Laws

Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο

Λεωφ. Αλεξάνδρας 105, Αθήνα, Τ.Κ. 114 75

Τηλ. 210–6400282. Τηλεομοιοτυπία 210 – 6400387. Κινητό: 6932–775920

e-mail : bm-bioxoi@otenet.gr

Τα Προξενεία ασφυκτιούν, οι ομογενείς αδημονούν

Του Χρήστου Ηλιόπουλου*

Η Ελλάς έχει ευτυχήσει να έχει εκατοντάδες χιλιάδες επιτυχημένων Ελλήνων που ζουν εκτός της Πατρίδος. Μία σειρά παραγόντων συμβάλλουν στην αύξηση των σχέσεων των ομογενών αυτών με την Ελλάδα. Μεγάλο μέρος των ομογενών αυτών είναι είτε ευκατάστατοι, είτε πάντως τακτοποιημένοι οικονομικώς, με αποτέλεσμα να σκέφτονται την επιστροφή στην Πατρίδα, ή την διενέργεια επενδύσεων εκεί.

Τα παιδιά ή τα εγγόνια των ομογενών αυτών ψάχνουν πλέον για δουλειά και στην Ευρώπη, ακόμα και στην Ελλάδα, η οποία μπορεί και προσφέρει μερικές φορές μισθούς ανταγωνιστικούς με εκείνους που προσφέρονται στις ΗΠΑ, στον Καναδά ή στην Αυστραλία.

Οι περιουσίες των Ελλήνων στα χωριά και στις πόλεις από τις οποίες κατάγονται στην Ελλάδα έχουν πλέον αυξημένη αξία, είτε λόγω της ανόδου του ευρώ έναντι του δολλαρίου, είτε λόγω της γενικώτερης αλματώδους αυξήσεως της αξίας των ακινήτων στην Ελλάδα.

Αυτοί οι λόγοι οδηγούν τους ομογενείς πολύ συχνά πλέον στα προξενεία, προκειμένου να διενεργήσουν σειρά διοικητικών και νομικών πράξεων. Η πιο συνηθισμένη πράξη που οι ομογενείς θέλουν να υπογράψουν στο Προξενείο είναι το περίφημο πληρεξούσιο, για αποδοχή κληρονομίας των γονέων ή άλλων συγγενών που έχουν αποβιώσει στην Ελλάδα, για δωρεά ακινήτων τους σε αδέλφια ή άλλους συγγενείς, για γονική παροχή που δίνουν στα παιδιά τους ή τα παιδιά τους για γονική παροχή που λαμβάνουν από τους γονείς τους κλπ.

Οι ομογενείς απευθύνονται επίσης στο προξενείο για στρατολογικά ζητήματα, που συνδέονται αμέσως με το θέμα της αναγνωρίσεως της ελληνικής ιθαγενείας τους. Χρειάζεται πολλές φορές να εκδώσουν από το προξενείο πιστοποιητικό ταυτοπροσωπείας, ότι δηλαδή ο Δημήτριος Παπαευαγγέλου που είχε γεννηθεί στην Καστοριά και ο Jimmy Evans που έζησε στην Αυστραλία ήταν το ίδιο και το αυτό πρόσωπο.

Επίσης, στα προξενεία υπογράφονται ένορκες βεβαιώσεις είτε περί των πλησιεστέρων συγγενών, είτε ακόμα και για δικαστήρια που λαμβάνουν χώρα στην Ελλάδα. Μεγάλη επίσης ανάγκη υπάρχει για μεταφράσεις εγγράφων στην ελληνική, όπως και για έκδοση ελληνικών διαβατηρίων από τα προξενεία, ένα «πονεμένο» θέμα, που ταλαιπωρεί δεκάδες χιλιάδες ομογενών.

Τα ανωτέρω παραδείγματα είναι λίγοι μόνο από τους λόγους που κάνουν τους ομογενείς να περνούν την πόρτα του ελληνικού προξενείου. Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι οι πράξεις που διενεργούνται στα προξενεία έχουν πολλαπλασιασθεί σε αριθμό και τα ραντεβού πηγαίνουν όλο και σε μεγαλύτερο βάθος στο μέλλον.

Στο Προξενείο στην Μελβούρνη δίδονται συχνά ραντεβού μετά από 20 ημέρες ή και έναν μήνα! Τα ίδια ή παρόμοια συμβαίνουν σε όλα τα μέρη του κόσμου, από την Tampa της Φλώριδας μέχρι το Σύδνεϋ και από τη Νότιο Αφρική μέχρι το Μπουένος Άιρες.

Το μητροπολητικό κέντρο, δηλαδή οι διοικητικές υπηρεσίες της Ελλάδος και η εκάστοτε κυβέρνηση οφείλουν να λάβουν υπόψιν τους ότι τα εκατομμύρια των Ελλήνων που ζουν εκτός Ελλάδος δεν είναι πολίτες δευτέρας κατηγορίας. Ήδη προσφάτως η κυβέρνηση έχει δείξει, με την προώθηση του νόμου για την άσκηση του δικαιώματος ψήφου από τους ομογενείς στο εξωτερικό, ότι ενδιαφέρεται για την μεγάλη Ελλάδα που ζει και αναπνέει εκτός συνόρων.

Πρέπει η κυβέρνηση να μεριμνήσει ώστε τα προξενεία να ενισχυθούν με προσωπικό, υλικοτεχνική υποδομή και νέες, μεγαλύτερες εγκαταστάσεις. Πρέπει περισσότεροι υπάλληλοι να εκπαιδευθούν και να αποσταλούν στα προξενεία, να αγορασθούν ή να μισθωθούν νέα, μεγαλύτερα γραφεία και κτήρια, που θα χρησιμεύσουν ως οι πρώτες πύλες εισόδου στην Ελλάδα.

Όταν θέλεις να υπογράψεις ένα πληρεξούσιο στην Ελλάδα βρίσκεις συμβολαιογράφο εντός της ίδιας ή της επομένης ημέρας. Στο προξενείο αντιθέτως θα σε καλέσουν μετά από εβδομάδες και πολύ συχνά θα σε στείλουν πίσω χωρίς να έχεις κάνει την δουλειά σου, επειδή σου λείπει ένα έγγραφο ή μία λεπτομέρεια.

Ο Ιταλός στο Μόναχο ή στη Νέα Υόρκη επισκέπτεται το Ιταλικό Προξενείο και σε λίγη ώρα έχει στα χέρια του το νέο, ανανεωμένο διαβατήριό του. Ο Έλληνας θα πρέπει να χάσει τουλάχιστον μία ημέρα στις ουρές και στην συμπλήρωση της αιτήσεως για διαβατήριο. Συχνά, οι φωτογραφίες που έχει βγάλει, που είναι αποδεκτές για το γερμανικό και το ολλανδικό διαβατήριο, θα απορριφθούν από την Ελλάδα. Θα αναγκασθεί να χάσει κι άλλο χρόνο, να ταξειδεύσει κι άλλες εκατοντάδες μίλια, να ξαναϋποβάλει αίτηση, για να περάσουν μήνες μέχρι να ξαναεπισκευθεί το προξενείο για να παραλάβει το νέο του διαβατήριο.

Όλο αυτό το διάστημα των μηνών της αναμονής ο ομογενής μπορεί να έχει καθυστερήσει την αποδοχή της κληρονομιάς του στην Ελλάδα επειδή δεν μπορει να βγάλει ΑΦΜ, ή μπορεί να έχει χάσει ένα δικαστήριο, ή να μην έχει μεταβιβάσει ένα ακίνητό του στα παιδιά του.

Ανθρώποι μου καταγγέλουν ότι κάνουν 200 ή 300 μίλια ταξείδι για να υπογράψουν μία εξουσιοδότηση ή ένα πληρεξούσιο και τελικώς φεύγουν άπρακτοι και απογοητευμένοι.

Τα παράπονα των οποίων γίνομαι δέκτης καθημερινώς είναι πολλά. Οι ομογενείς διαμαρτύρονται για την παραγωγικότητα των προξενείων. Όμως και οι δημόσιοι λειτουργοί που εργάζονται στα προξενεία συχνά αντιμετωπίζουν αντιξοότητες, πλήθος αιτημάτων και παραπόνων, ο μικρός όμως αριθμός τους και η περιορισμένη συχνά υλικοτεχνική υποδομή δεν τους επιτρέπουν να εξυπηρετήσουν όπως πρέπει τους συμπατριώτες μας.

Ευελπιστούμε ότι το Υπουργείο Εξωτερικών και οι άλλες αρμόδιες αρχές της Ελλάδος θα μεριμνήσουν για την παντοιοτρόπως ενίσχυση της υποδομής και του εμψύχου δυναμικού του προξενείων, προς όφελος της Πατρίδας και των πολιτών της, όπου γης.

*Ο Χρήστος Ηλιόπουλος είναι

Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω,

Master of Laws.

e-mail: bm-bioxoi@otenet.gr